Dag 5 Seaworld

Goedemorgen allemaal.....wat later dan gebruikelijk , het blog van dinsdag. Ben gisteren echt total loss in bed geduikeld.

Maar wat een heerlijke dag weer, eentje om in te lijsten, geen gezeur, of enig onvertogen woord. Applaus voor onszelf, en dubbel voor de pubers!

De wekker staat op half 8, half negen vertrekken: Seaworld here we come. Dat half negen vertrekken is dus net niet gelukt. Ik stel mijn prioriteiten dus maar iets bij voortaan....of meld gewoon de vertrektijd iets eerder, zodat ik zeker weet dat we het wel redden.

Binnen 20 minuten zitten we via de Poinciana Boulevard en de I-Drive bij de ingang van Seaworld. We doen eens gek en opteren voor preferred parking.

Wat een luxe zeg, direct bij de entree, rij 14, we stappen zo binnen. (Nou zo...). De mannen roken nog even een sigaretje, terwijl wij in de rij gaan om onze Groupon vouchers om te ruilen voor funcards. We zijn best snel aan de beurt, maar dan wil de loketbeambte (die er vandaag echt geen zin in heeft) 5 stuks legitimatie...terwijl we er maar 3 bij hebben. Zeurdoos.....uiteindelijk mogen we van de kinderen, bij gods gratie, gewoon de voornaam en geboortedata opschrijven. En oh....staat er ook geen adres op het paspoort? Nee, bij ons in Nederland niet nee....in de USA wel? Ik durf bijna niet te vragen of hij de quick queue ook activeert. Maar na hem uitvoerig bedankt te hebben voor al zijn hulp aan ons domme toeristen, draait hij om als een blad aan een boom....en binnen no time hebben we de armbandjes. Thank you so much and have a nice day!

Off we go: Ooh mam, leuk een pretpark! (ze zijn bij mij niet zo van de voorbereiding...want ja, we hebben moeder toch!) We gaan linksom richting de roggen en de dolfijnen, echter het voederen is net afgelopen. Straks dan maar. Of niet. We zien wel, alles kan en mag vandaag, wij hobbelen wel achter jullie aan! 

Het valt mee met de drukte, we hebben geen duidelijk plan, en ook geen plattegrond, dus we doen maar wat. Op de quick queue kaartjes bij welke attracties we voorrang hebben, en daar houden we ons een beetje aan vast. We komen bij toeval voorbij Turtle Trek, en zien in 3D hoe een zeeschildpad uit het ei komt, en er vervolgens 8 jar over doet om de wereld te verkennen voordat zij terugkomt om op hetzelfde strand waar ze geboren is haar eigen eieren te leggen. 

Journey to Atlantis is de tweede stop, hier in de buurt is ook een rookgedeelte (designated area), dus Tom past op de spullen, en Koen denkt dat hij ook misselijk wordt in deze attractie, dus we gaan met drie....zonder wachttijd. Toch wel een beetje zenuwachtig....want eigenlijk ben ik ook niet zo van de attracties. Maar goed, Sabien en Freek lachen zich rot en vragen om de 2 seconden of ik al misselijk ben. Ut kennet.....Zeiknat arriveren we bij het eindpunt, maar dat geeft niks, binnen een halfuurtje zijn we weer droog (en anders hebben ze altijd familyblowers; 5 dollar!)

Wat weer wel raar is: Koen gaat gewoon met Freek in de "Kraken".....alsof je daar niet misselijk in wordt ;-).....Wij wachten geduldig, en kopen, lekker Hollands, 1 megabeker welke we de gehele dag gratis bijvullen met frisdrank. Ik voel me niet schuldig....later die dag, als we tijdens een giga regenbui (alles ligt plat) lunchen bij Starbucks tikken we bijna 50 dollar af....

Gaandeweg is het zo tegen 12.00 uur, en lopen we richting Shamu stadium voor de "One Ocean" show. Er staan maar 3 shows gepland vandaag, Pet's Ahoy, en Blue Horizon zijn de andere twee....we zien wel hoever we komen, maar Pet's Ahoy hoeft van mij niet perse!

Wij vinden het echt wel bijzonder om deze mooie dieren in het echt te zien, maar Freek maakt, terecht, de opmerking: ze leven wel in een kleine tank he Mam! De muziek bij de show is prachtig, en echt Amerikaans.
Na de show gaan de Jongens in de "Manta", de achtbaan waarin je hangend op je buik (zoals een rog) een aantal loopings maakt. Niks voor Sabien...en Koen komt ook een beetje wit om de neus beneden. Vervolgens knorrende maagjes, en echt wel zin in een bakje koffie, dus hup....richting the Bakery voor een Caramel Macchiato....en jawel...ze hebben ook Iced Macchiato (kids hebben Starbucks ook ontdekt) Seaworld vinden wij overigens wel een prachtig aangelegd park!

Tijdens de luch is het tijd voor de dagelijkse fikse bui, alle attracties worden gesloten, en ons ons wordt geadviseerd "shelter" te zoeken vanwege het "severe" weather....Gelukkig zitten wij al droog. Na een tijdje zijn we het wachten zat en besluiten naar Antarctica, Empire of the Penguin te lopen, overdekt, dus wij denken dat die wel zal draaien. (Maar mam, als nu de stroom uitvalt, vanwege het onweer, zitten we dan vast? ) Uiteraard zijn er meerdere mensen die er zo over denken....en wij zijn dolblij met onze Quick Queue.

Wat een mooie ride is het zeg.....wel ijskoud!

Inmiddels is mijn fototoestel leeg (teveel foto's, en teveel inzoomen!), maar gelukkig hebben we de telefoons nog ;-).

We doen nog een keertje "Journey to Atlantis", en Koen wil nog steeds niet mee, Freek zou de Kraken nog wel een keer willen, maar wil niet alleen, en de rest past. Volgens onze kaartjes hebben we de Skytower & Wild Arctic nog te goed, dus op het gemakje gaan we op zoek naar Wild Arctic, die zijn we nl. nog niet tegengekomen, en dat kan kloppen, want deze ligt in een gedeelte achteraf. We kiezen voor de helicoptervlucht boven de Arctic (je kan ook kiezen voor lopen...hadden we dat maar gedaan), en middels een simulator komen we (ik dan) spuug en spuugmisselijk aan op het eindstation Noordpool. Goeie keuze! Hier zien we nog 2 witte Beluga's, en een walrus, ook in een iets te kleine tank...de ijsbeer hebben we niet gevonden. (weet ook niet of die er wel is). Via de Skytower gaan we richting de uitgang, het is inmiddels rond de klok van vijf, en ook vanwege de warmte zijn we alle vijf wel heel erg moe. 

Thuis eten de jongens een diepvriespizza, en wij aardappelpuree, worteltjes en een koteletje (wel gemarineerd in Teryaki saus, om het nog een beetje aantrekkelijk te maken.). Na het eten begin ik in Inge Iepenburg's  "Het gerecht" , maar om half negen gaan bij mij echt de luiken dicht! Tot morgen maar weer!